தியானத்திற்கும், வாழ்வுக்கும் உள்ள தொடர்பு குறைவு. ‘கடைசி காலத்தில் போகின்ற கதி நல்ல கதியாக இருக்க வேண்டும்’ என்று கருதி தெய்வ வழிபாட்டை மேற்கொள்பவர்கள், ஸ்தோத்திரம், அனுஷ்டானம், பூஜை ஆகியவற்றை ஏற்றுக் கொள்வார்கள். ஆனால் தியானத்தை ஏற்றுக் கொள்பவர்கள் மிகவும் குறைவு.

‘தெய்வம் என்னைச் சோதிக்கின்றது’ என்று மனிதன் உணரும் நேரங்களுண்டு. உயர்ந்த மனித யத்தனம் எதிர்பாராத நிகழ்ச்சிகளால் சூன்யமாகும் போது, முப்பது ஆண்டுகளாக ஊரில் இல்லாத எதிர்ப்பு தனக்கு எதிராக முளைக்கும்போது, உற்றாரும், ஊராரும், இயற்கையும், வாழ்வும் தன் முயற்சிக்கு எதிராக ஒன்று சேர்ந்து கூட்டணி வகுக்கும்போது, ஓர் ஆபத்தை உயிரைக் கொடுத்து விலக்கிய போது, இன்னொன்று உற்பத்தியாகும்போது மனிதன் அரிச்சந்திரனை, நல்ல தங்காளை நினைவு கூர்ந்து ‘தெய்வம் என்னைச் சோதனை செய்கிறது; அதற்கெதிராக என் முயற்சிகள் பலன் தரா; அனைத்தையும் இழக்க மனத்தைத் தயார் செய்து கொள்ள வேண்டும்’ என்று அறிகிறான்.

பிரார்த்தனை என்பது தெய்வீகம் பொருந்தியது. மனித உழைப்பைப் போற்றாதவர் இல்லை; நட்பில் விஸ்வாசத்தைப் பாராட்டாதவர் இல்லை. உயர்ந்த ஞாபக சக்தியை அனைவரும் கண்டு வியப்பு அடைவார்கள். உழைப்பு உடலின் முயற்சி. விஸ்வாசம் உணர்வின் நெறி. ஞாபகம் அறிவின் முயற்சி. இவற்றை எல்லாம் கடந்த நிலையில் இருப்பது ஆன்மா. ஆன்மா முயன்று எழுப்பும் குரல் பிரார்த்தனை. அது ஆண்டவனை எட்டும். எட்டிய கணமே அற்புதம் நிகழும். இடையறாத பிரார்த்தனை இறைவன் காதில் தவறாது விழும். மனித வாழ்விலுள்ள எந்தச் சிக்கலையும் அவிழ்க்கும் திறனுடையது இடையறாத பிரார்த்தனை.

‘அந்தச் சில முக்கியமான விஷயங்கள் என்ன?’ என்பதைப் பார்ப்போம்.

ஒரு முழுக் காரியம் (complete act) அன்னையின் சக்தியால் நிரம்பப் பெறுமானால், அன்னை தன்னை அக்காரியத்தில் முழுவதுமாக வெளிப்படுத்துவார்கள். ‘எந்த முறையில் அக்காரியம் சக்தியைப் பெற்றது?’ என்பது முக்கியம் இல்லை. ஆழ்ந்த பிரார்த்தனைக்கும் அதே பலன் உண்டு. ஜீவனின் அடியாழத்திலிருந்து பிரார்த்தனை எழும்புவதால், அது அன்னையின் சக்தியைப் பூரணமாகப் பெறுகிறது. அன்னையின் அற்புதத்தை அச்செயலில் காண்கிறோம்.

கோயிலுக்குச் சென்று தெய்வத்தை வணங்கும் மனிதன்; ‘வானுலகில் உறையும் தெய்வம் வழிபாட்டுக்குரியது’ என்பதை அறிந்தவன். நாளடைவில் இந்தப் பழக்கம் வேரூன்றி, மனிதன் தெய்வத்திடமிருந்து விலகி, ‘மரணத்திற்குப் பின் சேரவேண்டிய இடம் இறைவனின் திருவடி’எனத் தீர்மானித்து, தன் இக வாழ்வை வழிபாட்டுக்கு உரியதாகக் கொள்கிறான். இதன் விளைவாக, தெய்வம் என்பது உலக வாழ்வில் உணர முடியாத ஒன்று என்று நாம் எல்லோரும் ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலை ஏற்படுகிறது. உலக மாந்தர் அனைவரும் பக்தியால் உந்தப்பட்டவரானாலும், நடைமுறையில் ஆன்மீகம் பின்னணிக்குப் போய், பூஜையும், விழாவும் நிறைந்த மதச்சடங்குகளே நிதர்சனமாக நிலைக்கின்றன.

இருபத்து நான்கு மணிக்கு ஒரு முறை சூரியன் உதயமாகிறான். முப்பது நாட்களுக்கு ஒரு முறை சந்திரன் வளர்ந்து தேய்கிறது. ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை சூரியன் வடதிøசயிலிருந்து தென் திøசக்குச் சென்று திரும்புகிறது. தட்சிணாயனம், உத்தராயனம் என்று அவற்றை நாம் அழைக்கிறோம். இவற்றுக்கெல்லாம் மகுடம் வைத்தாற்போல் ஆண்டுக்கு ஒரு முறை பூமி சூரியனைச் சுற்றி வருகிறது. இவை இயற்கையில் உள்ள அமைப்புகள் (cycles of nature).

All thinkers set about understanding Life and aim at knowing how the world was created. The Bible attempted it. We have its explanation of creation. Another attempt gave the explanation that God made Man as the potter makes his pots and breathed life into him. There is no rationally valid Theory of Creation. Whether a theory is universally accepted or not, it must be rationally justifiable. Logic and Reason are the two most profound instruments of Man. Therefore, rational validity of a theory is essential. Science too attempted it. As with others, it has no explanation for evil in life.

To the metaphysician Time is a concept, no more. Time is as much a reality to the yogi as water or air, only that its significance belongs more to the subtle plane. To the physicist, Time acquired a greater significance since the Theory of Relativity. Whether he has known Time fully is a question. Schools of thought that consider Time is the creator of the world have erred, according to Sri Aurobindo, on the human side.

Sri Aurobindo's yoga differs essentially from the traditional yoga. One important aspect of it is His yoga includes life and does not shun it. In practice those who take to Him approach Him and His writings in the traditional sense. The Life Divine is the philosophy of His yoga. The general response to it is that it is incomprehensible. Of course, read as a philosophical treatise, it is so to the man in domestic life. Approached as a treatise, it is not unintelligible as He develops His thesis methodically.