பகவான் திருநாமத்தை ஸ்மரணை செய்வது நம் பழக்கம். பூரணயோகத்தில் அன்னையை அழைத்து மனதில் பிரதிஷ்டை செய்வது அடிப்படையான யோகப்பயிற்சி. பக்திப்பெருக்கால் ஒரு நேரம் தானே ஆரம்பித்த அழைப்பு, சில சமயம் நீண்ட நேரம் தொடர்வதுண்டு. ஆர்வத்தால் ஆரம்பித்த அழைப்பு எதிர்பாராத நல்ல சில பலன்களையும் தருவதுண்டு. பிரச்சினைகள் தீருவது, புதிய திறமைகள் ஏற்படுவது, இடையறாத அன்னை நினைவு நிலைப்பது போன்றவையும் நிகழ்வதுண்டு. க்ஷண நேரம் அன்னையுடன் இரண்டறக் கலக்கும் பேரின்பச் சித்தியும் கிடைப்பதுண்டு.

தபஸ்வியின் நிஷ்டையும், பக்தனின் உருக்கமும், மாந்தரின் வழிபாடும், மனிதன் இறைவனை அடையச் செய்யும் முயற்சிகள். பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்து பரம்பொருளை அடைய மனிதன் படும் தவிப்பை உலகம் அறியும். அந்த நாணயத்திற்கு மறுபுறமும் ஒன்றுண்டு. அதை நாமறியோம். இறைவன் மனிதன் மீது தீராக் காதல் பூண்டு, தணியாத அனலென எரிந்து, மனிதனுள் உறையும் ஆன்மா தன்னைப் திரும்பிப் பார்க்காதா என உருகி, மனித வாழ்வில் ஆயிரம் முறை குறுக்கே வந்து தன் அன்பு மழையைப் பொழிந்து, அருட்பிரவாகத்தால் அவனை அணைத்திட முயன்று தவறாது தோல்வி பெற்று, ஏக்கமுற்று, காலமெல்லாம் காத்து இருக்கிறான். மனிதன் அதை அறிந்தானில்லை.

அமிர்தம்   என்றால்   மரணமிலா   வாழ்வை   அளிப்பது   என்று பொருள்.  அருள்  மனித  வாழ்வில்  பல  வகையில்  செயல்பட்டு,  தன்னைப் பூர்த்தி   செய்துகொள்கிறது.   பிரச்சினைகளைத்   தீர்ப்பதில்   இருந்து, வாய்ப்பை   உற்பத்தி   செய்வது   வரை   பல   காரியங்களைச்   செய்வது அருள்.   அவற்றுள்   தலையாய   காரியம்   மனிதனுக்கு   அமிர்தத்தைத் தரக்கூடியது.    அருள்&n

Though the Ashrams and swamis are exclusively devoted to the pursuit of the Spirit, in view of the reservoir of power that accumulates in them, the common people approach them with a view to solving some of their insoluble problems. Rajen Babu was an asthma patient who was advised to seek the blessings of Ramana Maharshi. He stayed at Tiruvannamalai for a month in the hope of having his asthma cured by the Maharshi. A villager came to Gnanananda swami and said his cow was not yielding enough milk and wanted vibhuti from the Swami.

While standing on the threshold of Moksha, Swami Vivekananda said to himself that he would not accept the boon of heaven as long as millions of souls on earth were plunged in darkness. Thus, actuated by high selflessness, he denied himself the heavenly privilege. So did Buddha refuse to accept the liberation, moksha, that came to him. Sri Aurobindo began a parley with the Divine as to what he could do to wipe off sin, suffering, ignorance and darkness on earth. The Voice never failed to guide him.

When a sadhak asked "since when were Sri Aurobindo and Mother here on earth," Sri Aurobindo answered, "since the beginning of the earth's creation." To them, the Earth is a being, Mother Earth, a micro-unit of the Universe. Earth, they say, is an evolving being. At different critical stages of the Earth's evolution, The Mother and Sri Aurobindo have come down on earth to personally guide the evolution.

Sri Aurobindo started yoga thinking he could gain enough yogic power to liberate India from British domination. As soon as his yoga revealed to him that India was free in the subtle plane, he realised that God had given him the work of emancipating humanity from falsehood and suffering. At the same time, there was someone in Paris doing similar work for God and meeting Sri Aurobindo in her meditations. In her mind she called him ‘Krishna'.

The aim  of any yoga is moksha, liberation of the soul from the cycle of births and deaths. In Purna Yoga the aim is not liberation of the soul but transformation of human life into Divine Life. To start this Yoga the soul is to be liberated, but not from the cycle of birth and death. The soul is to be liberated from ego and desire. The soul that seeks its own liberation while millions of other souls languish in darkness is expressing an egoistic desire.

Mother says that She does not represent a teaching but is a creative force in action come on earth to expedite evolution. A teaching is an idea. One can accept a teaching and act on it. His willed action gives his own force to the idea. Non-violence, truth-speaking are such ideas that carry not a force of action but a force of idea. The idea becomes a force when the will of man lends its force to it. Electricity is not an idea, it is not a teaching or an argument. It is a force, a material force that can be used in several ways. Unless we use electricity, it does not come into action.

There are nothing like insoluble problems for Mother. But, in the scheme of things, in the life of the devotee many problems are left unsolved which he comes to describe as insoluble problems. If problems of that description are taken up, there are two approaches that lead to solutions. One way is to change the human trait that generated the problem. That is a radical, substantial solution that would not only offer a solution to the problem on hand, but would usher the willing individual into a greater measure of prosperity. The other is to seek a limited solution.